Technologia wykonywania robót z użyciem Roadbond EN-1

Spoiwo drogowe ROADBOND EN-1 jest łatwe do stosowania przy użyciu konwencjonalnego lub specjalistycznego sprzętu oraz znanych technologii budowy dróg.

Najważniejszymi czynnikami pomyślnego stosowania ROADBOND EN-1 są:

  • właściwy grunt lub masy nawierzchni mineralno-bitumicznej.
  • dodanie do wody odpowiedniej ilości koncentratu ROADBOND EN-1
  • równomierne wprowadzenie otrzymanego roztworu do gruntu
  • dobre zagęszczenie wymieszanego gruntu z roztworem przy zachowaniu optymalnej wilgotności.

1. Wymagania materiałowe

  • koncentrat ROADBOND EN-1
  • cement portlandzki 32,5 (42,5) lub popioły aktywne czy wapno
  • woda

a ponadto:

  • okulary ochronne
  • rękawice gumowe
  • buty gumowe
  • klucz do otwierania korka pojemnika z ROADBOND EN-1.

2. Sprzęt


  • autocysterna z rozpylaczem lub możliwością podłączenia do frezarko-mieszarki, o pojemności 4 000 ÷ 10 000 l.
  • równiarka drogowa
  • frezarko-mieszarka ( recykler lub glebogryzarka gwarantująca skuteczność mieszania na daną głębokość)
  • walce (wibracyjny, okołkowany, gumowy)
  • rozścielacz dla cementu, popiołu lotnego lub wapna.

3. Pracownicy

Pracownicy winni bezwzględnie być dokładnie zapoznani z technologią wykonywania robót z użyciem ROADBOND EN-1, właściwościami ROADBOND EN-1 oraz BHP podczas jego stosowania.

4. Przygotowanie roztworu ROADBOND EN-1

Celem określenia ilości koncentratu ROADBOND EN-1 niezbędnego na dany odcinek robót oraz właściwego rozcieńczenia należy postępować zgodnie z następującymi wskazówkami:

  1. Obliczyć objętość gruntu, który ma być poddany zabiegowi stabilizacji w ciągu jednego dnia.
  2. Obliczyć potrzebną ilość koncentratu ROADBOND EN-1
    wg zasady: 0,15 litra EN-1/ 1m3 gruntu
    oraz biorąc pod uwagę fakt, że jeden pojemnik zawiera
    18,9 litra (5 galonów) ROADBOND EN-1.
  3. Określić ilość potrzebnej wody dla zapewnienia na stabilizowanym obszarze optymalnej wilgotności gruntu.
  4. W większości przypadków doświadczeni pracownicy drogownictwa lub obsługujący sprzęt są w stanie to uczynić odpowiednio do gruntowych jak i pogodowych warunków.
  5. Właściwy roztwór to proporcja ROADBOND EN-1 i wody. ROADBOND EN-1 musi być przed zastosowaniem rozcieńczony w wodzie przynajmniej w stosunku 1:200, aby nie stał się czynnikiem korozyjnym i żeby zapewnić zdolność do właściwego wymieszania z gruntem. Do przyjęcia jest każdy wskaźnik rozcieńczenia wyższy od 1:200, a niższy od 1:600.
  6. Gdy z badań wynika, że wyliczony wskaźnik winien być mniejszy od 1:200 (bardzo wysoka istniejąca wilgotność gruboziarnistego gruntu), przed zastosowaniem ROADBOND EN-1 należy przemieszać grunt dla zredukowania stanu jego wilgotności.
  7. Dodać koncentrat ROADBOND EN-1 do około 80% ilości wody wymaganej dla optymalnej wilgotności. Roztwór jest gotowy do użycia. Pozostałe 20% wody stanowi rezerwę dodawaną po wprowadzeniu roztworu ROADBOND EN-1 do gruntu. Rozwiązanie to jest zalecane z uwagi na zróżnicowanie warunków lokalnych oraz potrzeb korekty w trakcie mieszania i zagęszczania.
  8. Napełnić cysternę pierwszą porcją wody (lub 80% pełnej ilości wody jeśli cysterna jest wystarczająco pojemna). Dodać do wody właściwą ilość koncentratu ROADBOND EN-1, ostrożnie wlewając go do otworu wlewowego cysterny.
  9. ZAWSZE DODAWAĆ KONCENTRAT DO WODY, A NIE ODWROTNIE!
  10. Pamiętać o założeniu gumowych rękawic i butów oraz ochronnych okularów, gdy ma się do czynienia z koncentratem ROADBOND EN-1. Jakiekolwiek rozlane ilości koncentratu zmyć dużą ilością wody.
  11. Ruszyć cysterną kilka razy w przód i w tył, aby dobrze zmieszać koncentrat z wodą. Dwukrotnie wypłukać wodą puste pojemniki po ROADBOND EN-1 i dodać te resztki do cysterny z roztworem.

5. Stosowanie Roztworu ROADBOND EN-1

Przed decyzją co do przyjętej metody stabilizacji zaleca się wykonanie prób w terenie i poddanie badaniom jej skuteczność.

Rozpoczęcie stabilizacji gruntu może nastąpić w sprzyjających warunkach atmosferycznych tj. temperaturze powyżej +5 C, przy minimalnej temperaturze powietrza w ciągu ostatnich 24 godzin powyżej +1 C. Nie dopuszcza się przetwarzania warstwy nawierzchni podczas opadów atmosferycznych.

Jeśli do stabilizacji stosuje się cement, wapno lub popiół lotny należy najpierw przewidzianą jego ilość rozprowadzić równomiernie po całym terenie, który ma podlegać obróbce. Następnie posiadanym sprzętem (frezarko-mieszarką, glebogryzarką lub spulchniarką) wymieszać z gruntem na głębokość określoną projektem.

Roztwór ROADBOND EN-1 wprowadzić równomiernie do spulchnionego gruntu poprzez dwukrotny przejazd cysterny, zwracając uwagę, aby objętość podlegającego obróbce gruntu odpowiadała zużyciu 0,15 l EN-1/m3. Przystąpić do ponownego mieszania gruntu.

Mając do dyspozycji mieszarki (recyklery) z dozownikiem płynu, roztwór ROADBOND EN-1 możemy wprowadzać do gruntu wraz z cementem. Proces ten gwarantuje uzyskanie bardzo dobrej mieszanki gotowej do zagęszczania. Zagęszczanie warstwy mieszanki powinno odbywać się walcem wibracyjnym kołkowanym, a następnie stalowym lub ogumionym o nacisku powyżej 10 ton w zależności od temperatury otoczenia po upływie 0,5- 2 godzin od wmieszania mieszanki. Prędkość walców nie powinna przekraczać 3 km/h. Zagęszczanie mieszanki powinno być zakończone przed ewentualnym opadem deszczu.

Aby zapewnić ziemi optymalną wilgotność dla zagęszczania i usunięcia jakichkolwiek suchych miejsc, w każdym momencie procesu mieszania można dodatkowo dodać wodę.

Jeżeli w czasie stosowania stabilizatora EN-1 spadnie tyle deszczu, że zawartość wilgoci wzrośnie ponad optimum, należy zaprzestać prac i wznowić je ponownie po deszczu mieszając grunt w celu uzyskania optymalnej wilgotności przed jego zagęszczaniem.

Jeżeli bezpośrednio po robotach w nocy nastąpił spadek temperatury poniżej 0 C, na drugi dzień przy dodatniej temperaturze należy wzruszyć stabilizowany grunt i ponownie zagęścić.

6. Wykończenie powierzchni

Nawierzchnię drogi należy wykańczać stosując tradycyjne zasady i metody budowlane. Zagęszczanie zastabilizowanej warstwy wykonujemy walcem okołkowanym, wibracyjnym stalowym, a w końcowej fazie gumowym.

Z powierzchni zastabilizowanej warstwy należy zapewnić odprowadzenie wód opadowych lub przenikających przez wyższe warstwy konstrukcji nawierzchni drogowej. Odwodnienie powierzchni zastabilizowanej warstwy jest szczególnie ważne w przypadku jej zalegania w strefie przemarzania gruntu.

Jeżeli pogoda jest upalna, sucha lub wietrzna może się okazać konieczne dodawanie niewielkiej ilości wody, aby zrekompensować jej straty wynikłe z parowania.

W przypadku, gdy grunt stanie się zbyt mokry, zawartość wilgoci zmniejszamy przez dodatkowe wymieszanie gruntu.

Gdy wykańczamy nawierzchnię i kształtujemy jej koronę, należy pamiętać, że zwykły ruch drogowy w trakcie pierwszych dwóch, trzech dni będzie powodował dalsze zagęszczanie zastabilizowanej warstwy. Z tego też powodu najlepiej rozbudować koronę, aby jej ostateczny kształt mógł być prawidłowy.

Używając walca wibracyjnego należy pamiętać o wyłączeniu wibracji w dwóch ostatnich przejazdach, celem uniknięcia pęknięć powierzchniowych. Jest to szczególnie ważne, gdy jako materiału stabilizacyjnego używamy cementu.

Zastabilizowaną powierzchnię należy skropić poprzez szybkie rozpylenie wody. Dzięki temu ostateczna nawierzchnia okaże się gładka. Proces ten należy przeprowadzać raz dziennie przez 3 kolejne dni. Skutkiem niewłaściwego związania się cementu mogłyby być powierzchniowe pęknięcia, kurz i zmniejszona wytrzymałość.

Cały proces robót stabilizacyjnych winien być wykonany w czasie do 6 godzin.

UWAGA: Podobnie postępujemy w procesie wykonywanego recyklingu nawierzchni mineralno-bitumicznych z użyciem stabilizatora Roadbond EN-1.

do góry