OGÓLNA SPECYFIKACJA DLA GRUNTÓW STABILIZOWANYCH

1. Wstęp

1.1. Przedmiot specyfikacji technicznej

Przedmiotem specyfikacji są warunki techniczne związane z projektowaniem, wykonaniem i odbiorem podłoży, podbudów lub nawierzchni z gruntów wątpliwych i wysadzinowych stabilizowanych cementem z dodatkiem ulepszającym EN-1 do celów drogowych.

1.2. Zakres stosowania

Wzmacnianie podłoży, podbudów, nawierzchni z gruntów stabilizowanych cementem z dodatkiem EN-1 stosuje się do budowy nośnych warstw nawierzchni drogowych, placów postojowych, parkingów, poszerzeń istniejących dróg, poboczy, dróg tymczasowych, terenów budowlanych, lotnisk polowych, a także impregnowania wałów przeciwpowodziowych, budowli ziemnych narażonych na długotrwałe działanie wody.

Podbudowy, nawierzchnie drogowe, wały przeciwpowodziowe z gruntów stabilizowanych cementem z dodatkiem EN-1 mogą być wykonywane w jednej lub wielu warstwach.

W glebach zanieczyszczonych lotnymi lub niebezpiecznymi petrochemikaliami takimi jak benzyna, ropa, oleje, toluen, benzeny, ksyleny itp. EN-1 redukuje wysokie stężenia utajonych zanieczyszczeń tworząc materiał analogiczny do skał osadowych odpornych na oddziaływanie wody przy czym skutecznie i trwale powstrzymuje wymywanie trujących składników do sąsiednich gruntów lub zbiorników wodnych.  

Stabilizacja cementem (lub popiołami lotnymi) z dodatkiem EN-1 szczególnie zalecana jest do gruntów wysadzinowych, gliniastych, lessów, iłów.

1.3. Określenia


  1. Podbudowa (nawierzchnia) z gruntu stabilizowanego cementem z dodatkiem EN-1 - jedna lub więcej warstw zagęszczonej mieszanki gruntowo - cementowej z roztworem EN-1, która po stwardnieniu stanowi nośną część lub całość nawierzchni drogowej.
  2. Mieszanka gruntowo - cementowa z roztworem EN-1 - mieszanina ustalona w optymalnych ilościach gruntu, cementu, wody i dodatkowo koncentratu EN-1.
  3. Grunt stabilizowany cementem z roztworem EN-1 - mieszanina jw. Zagęszczona i stwardniała w wyniku ukończenia procesu wiązania cementu i EN-1.
  4. Stabilizacja gruntu cementem z dodatkiem EN-1 - proces technologiczny polegający na zmieszaniu rozdrobnionego gruntu z optymalną ilością cementu, wody i koncentratu EN-1oraz zagęszczaniu  wytworzonej mieszanki, której wytrzymałość mieści się w granicach określonych w pkt. 2.2.2.
  5. Koncentrat EN-1 - produkowany w stanie stężonym, sulfonowy „D-Limonen” rozpuszczony w kwasie siarkowym jest płynem o kolorze ciemno – bursztynowym, ciężarze właściwym 1,7 g/cm3, posiadający pH = 1,0
  6. Roztwór EN-1 - koncentrat EN-1 rozcieńczony w wodzie w stosunku 1:200 do 1:600, w zależności od wilgotności rzeczywistych gruntu.

1.4. Normy i dokumenty związane

PN-S-96012:1999 - Drogi samochodowe. Podbudowa i ulepszone podłoże z gruntu stabilizowanego cementem.

PN-B-19701:1997 - Cement portlandzki

PN-74/B-04452 i PN-88/B-04481  - Grunty budowlane

BN-75/8931-03  - Pobieranie próbek gruntów do celów drogowych i rodzaje badań

PN-93/S-04011  - Drogi samochodowe. Oznaczenia wskaźników zagęszczania gruntu

WP-DP-20  - Wytyczne projektowania drogowych nawierzchni podatnych

BN-64/8931-02  - Drogi samochodowe. Oznaczenie modułu odkształcenia nawierzchni podatnych i podłoża przez obciążenie płytą.

Instrukcja Laboratoryjna i Technologiczna stosowania stabilizatora gruntów EN-1 do celów drogowych, IBDiM W-wa, 1999r

APROBATA TECHNICZNA IBDiM Nr AT/2007-03-2199

do góry